* Numery w nawiasach odnoszą się do akapitów w „Dzienniku” Świętej siostry Faustyny Kowalskiej
Autor zdjęcia, 2004 – Piotr Tomczyk artysta fotografik, autor licznych wielokrotnie nagradzanych fotomontaży i zdjęć dokumentalnych, wykładowca w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi, Polska.
Płock „22 lutego 1931 roku wieczorem, kiedy byłam w celi, ujrzałam Pana Jezusa ubranego w szatę białą. Jedna ręka wzniesiona do błogosławieństwa, a druga dotykała szaty na piersiach. Z uchylenia szaty na piersiach wychodziły dwa wielkie promienie, jeden czerwony, a drugi blady. W milczeniu wpatrywałam się w Pana, dusza moja była przejęta bojaźnią, ale i radością wielką. Po chwili powiedział mi Jezus: Wymaluj obraz według rysunku który widzisz, z podpisem: Jezu, ufam Tobie” (Dz. 47).
„Obiecuję, że dusza, która czcić będzie ten obraz, nie zginie.
Obiecuję także, już tu na ziemi, zwycięstwo nad nieprzyjaciółmi,
szczególnie w godzinę śmierci” (Dz. 47).
Pierwszy obraz z wizerunkiem Jezusa Miłosiernego został namalowany na prośbę Zbawiciela, zgodnie ze wskazówkami Świętej siostry Faustyny w 1934 roku, w Wilnie. Obraz ten jest czczony w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Wilnie.
Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Wilnie
Wieczysta adoracja
Po raz pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego doznawał publicznej czci, 26-28 kwietnia 1935 roku, w czasie uroczystego zakończenia obchodów Jubileuszu 1900-lecia Odkupienia Świata. Wystawiony, w oknie galerii przy kaplicy Matki Bożej Miłosierdzia w Ostrej Bramie w Wilnie. W ostatnim dniu uroczystości, była to pierwsza niedziela po Wielkanocy, w nabożeństwie uczestniczyła siostra Faustyna. Kazanie o Bożym miłosierdziu wygłosił ksiądz Sopoćko – tak, jak tego żądał Pan Jezus.
"...byłam na kazaniu, które mówił mój spowiednik; kazanie to było o miłosierdziu Bożym, było pierwsze, czego żądał tak dawno Pan Jezus. Kiedy zaczął mówić o tym wielkim miłosierdziu Pańskim, obraz ten przybrał żywą postać i promienie te przenikały do serc ludzi zgromadzonych..." (Dz. 417)
„Kiedy kończyło się nabożeństwo i kapłan wziął Przenajświętszy Sakrament, aby udzielić błogosławieństwa, ujrzałam Pana Jezusa w takiej postaci, jaka jest na tym obrazie. Udzielił Pan błogosławieństwa, a promienie te rozeszły się na cały świat...” (Dz. 420).
W czasie pielgrzymki na Litwę, 5 września 1993 r. przed obrazem Jezusa Miłosiernego w Wilnie modlił się papież Jan Paweł II. W przemówieniu do wiernych nazwał ten obraz "ŚWIĘTYM WIZERUNKIEM"
W historii objawień znane jest tylko jedno wydarzenie, kiedy to Pan Jezus wyraził życzenie namalowania obrazu ze swoim wizerunkiem. Sam przedstawił i zaakceptował jego plastyczne wyobrażenie – wielokrotnie ukazując siostrze Faustynie swoją żywą obecność w postaci takiej, jaka została odtworzona na namalowanym obrazie. Ponadto obietnicą szczególnych łask dla czcicieli tego obrazu nadał mu niezwykłą wartość religijną.
Świętej Faustynie, polskiej zakonnicy ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, Pan Jezus powierzył niezwykłą misję – Orędzie Miłosierdzia skierowane do całego świata. Jej posłannictwem było przekazanie nowych modlitw i form nabożeństwa do Bożego Miłosierdzia, które mają przypominać zapomnianą prawdę wiary o miłości miłosiernej Boga do każdego człowieka. W przekazanym orędziu miłosierny Bóg objawia się w Jezusie Chrystusie Zbawicielu jako Ojciec miłości i miłosierdzia, szczególnie wobec nieszczęśliwych, błądzących i grzeszących – którzy pragną zmienić swoje życie.
"Oto jest pomoc widzialna dla ciebie na ziemi.
On ci dopomoże
spełnić wolę moją na ziemi" (Dz. 53).
W posłannictwie św. siostry Faustyny opatrzność Boża wyznaczyła szczególną rolę jej spowiednikowi i kierownikowi duchowemu – księdzu Michałowi Sopoćce. W latach 1933-1936 w czasie pobytu siostry Faustyny w Wilnie był on dla niej niezastąpioną pomocą w rozeznawaniu wewnętrznych doznań oraz objawień. Na jego polecenie napisała „Dzienniczek”, który jest dokumentem mistyki katolickiej o wyjątkowej wartości. W nim też ukazana jest świętość życia kapłańskiego Michała Sopoćki oraz wkład jego pracy w realizację żądań Pana Jezusa.
„Jest to kapłan według serca mojego, miłe mi są wysiłki jego.
(...) przez niego upodobało mi się rozgłosić cześć do miłosierdzia mojego” (Dz. 1256).
Namalowanie obrazu z wizerunkiem Jezusa Miłosiernego, wystawienie go do publicznej czci, upowszechnienie Koronki do Bożego Miłosierdzia, podjęcie wstępnych zabiegów o ustanowienie Święta Miłosierdzia oraz powołanie nowego Zgromadzenia zakonnego – dokonało się w Wilnie dzięki staraniom księdza Sopoćki. Od tego czasu wspólne dzieła, okupione ich modlitwą i cierpieniem, promieniują na cały świat.
W swoich ponad dwustu opublikowanych pracach naukowych, licznych publikacjach prasowych i głoszonych konferencjach ksiądz dr Michał Sopoćko dał podstawy teologiczne dla nowych form kultu Bożego Miłosierdzia, które z gorliwością upowszechniał angażując się w działalność ewangelizacyjną i społeczną.
„Widziałam zatknięte w ziemi dwa słupy, bardzo wielkie, jeden zatknęłam ja, a drugi pewna osoba, S. M. [Sopoćko Michał] (...). Te dwa słupy były blisko siebie na przestrzeni tego obrazu i ujrzałam ten obraz zawieszony na tych dwóch słupach, bardzo wysoko. W jednej chwili na tych dwóch słupach stanęła wielka świątynia i wewnątrz i na zewnątrz. Widziałam rękę, która wykańczała tę świątynię, ale osoby nie widziałam...” (Dz. 1689).
„Zapewne
wszystko pochodzi od Jezusa Najmiłosierniejszego, lecz wszelka łaska
nam udzielona przychodzi do nas przez Maryję. Nie było to
przypadkiem, że obraz Najmiłosierniejszego Zbawiciela, czczony i
udzielający łask na całym świecie, został po raz pierwszy
wystawiony u stóp Matki Bożej Miłosierdzia w Wilnie, 28 kwietnia
1935 r. , w drugą niedzielę Wielkanocną [Święto Miłosierdzia] –
można by rzec, aby ona go zatwierdziła i poleciła” (Ks. Michał
Sopoćko).
„Nie znajdzie ludzkość uspokojenia, dopokąd nie zwróci się
z ufnością do miłosierdzia mojego” (Dz. 300).
W dniach 13 i 14 września 1935 roku w Wilnie Pan Jezus podyktował św. Faustynie Koronkę do Miłosierdzia Bożego jako modlitwę, o uproszenie łaski Bożego miłosierdzia dla nas i dla całego świata – łaski miłosierdzia dla grzeszników.
„Każdą duszę bronię w godzinie śmierci, jako swej chwały, która odmawiać będzie tę koronkę albo przy konającym inni odmówią − odpustu tego samego dostępują. Kiedy przy konającym odmawiają tę koronkę, uśmierza się gniew Boży, a miłosierdzie niezgłębione ogarnia duszę” (Dz. 811).
Fragment słowa wstępnego – Grzegorz Ryś, Arcybiskup Metropolita Łódzki:
"Jestem głęboko przekonany, iż zawarte w książce fragmenty „Dzienniczka” Świętej siostry Faustyny Kowalskiej oraz fragmenty publikacji Błogosławionego księdza Michała Sopoćki przyczynią się do poznania i przyjęcia przesłania Orędzia Bożego Miłosierdzia, które jest kerygmatem chrześcijaństwa na trzecie tysiąclecie. Lektura tych tekstów uświadamia nam, iż Pan Bóg z niesłychaną determinacją powtarza o sobie, że jest Miłosierdziem – miłością bezwarunkową, przez nas w żaden sposób niezasłużoną, uprzednią w stosunku do jakiegokolwiek z naszych dobrych czynów".
W świadectwie ukazane są niezwykłe okoliczności i udokumentowane fakty jak poprzez wzbudzone pragnienie pełnienia woli Bożej, Bóg może uzdolnić do wykonywania czynności, które nas samych zadziwiają, przerastają i zaskakują, zwłaszcza wtedy, kiedy nie mając nic, otrzymujemy wszystko co w danym momencie jest potrzebne.
Dzieła ukazane w świadectwie dokonały się dzięki współpracy czcicieli Bożego Miłosierdzia z grupy modlitewnej Odnowy w Duchu Świętym przy kościele oo. Jezuitów w Łodzi oraz przełożonej generalnej (w tamtym czasie) Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego siostrze Marii Kalinowskiej - Jej kierownictwu duchowemu i pomocy w realizacji przedstawionych dzieł.
Urszula Grzegorczyk - zainicjowała, zorganizowała i zleciła renowację pierwszego obrazu
Miłosiernego Jezusa w Wilnie w 2003 roku, a także profesjonalną sesję fotograficzną w 2004
roku, uzyskany wtedy wielkoformatowy slajd, zeskanowany skanerem bębnowym jako plik
cyfrowy z zapisanym obrazem udostępniła w 2009 roku do druku i powszechnej ewangelizacji. Jeden z uzyskanych slajdów w 2004 roku został podarowany dla Zgromadzenia Księży Marianów w Stockdridge, w USA.
Renowacja obrazu odbyła się w kaplicy Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego w Wilnie
(więcej informacji w świadectwie).
Konserwację pierwszego obrazu Miłosiernego Jezusa wykonała w 2003 r. Edyta Hankowska-Czerwińska z Włocławka, konserwator dzieł sztuki, absolwentka Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Orędzie Bożego Miłosierdzia
